Kącik Logopedyczny

 PRZERWA WAKACYJNA

Dotrwaliśmy do końca roku szkolnego, był to rok pełen trudnych zdarzeń, ale daliśmy radę. Pozostaje życzyć i mi i Wam spotkania w kolejnym roku szkolnym, spotkania nie online lecz na żywo, bo taka terapia jest najefektywniejsza. Poza tym tradycyjnie udanych, spokojnych wakacji i nie zapominajcie o ćwiczeniach artykulacyjnych (to zaledwie kilka minut dziennie, a dzięki temu we wrześniu będzie łatwiej i przyjemniej). 

 

Oprócz ćwiczeń, które już dobrze znamy, zaproponuję na wakacje ćwiczenie oddechowe – recytacja krótkiego, rymowanego tekstu na jednym oddechu: 

„Kura”

Nabieramy powietrze nosem i na jednym oddechu mówimy tekst:

Siedzi kura w koszyku, liczy jaja do szyku: jedno jajo, drugie jajo, trzecie jajo…

I liczymy do tylu, do ilu potrafimy najwięcej:)

„Rosół”

Siedzi chłop przy stole liczy oka w rosole: jedno oko, drugie oko, trzecie oko…

Wrony”

Pierwsza wrona bez ogona, druga wrona bez ogona, trzecia wrona bez ogona…. a trzynasta ogoniasta!


Co zyskujemy dzięki takim ćwiczeniom?

  • korekcja toru oddechowego [w trakcie mówienia: wdech nosem, wydech ustami]
  • pogłębienie oddechu
  • aktywizacja przepony
  • wydłużenie fazy wydechowej
  • zwiększenie pojemności życiowej płuc
  • wzmocnienie mięśni oddechowych
  • usunięcie nadmiernego napięcia mięśniowego
  • relaksacja
 

Jednocześnie pamiętajmy, że ćwiczenia oddechowe robimy tylko kilkukrotnie. Nie dłużej niż 3 do 5 minut. Z dziećmi, które nie mają przeciwwskazań do ich wykonywania.


A MOŻE BY TAK ĆWICZENIA ARTYKULACYJNE INTERAKTYWNE?


W chwili obecnej nie mamy możliwości popracować przed lustrem, ale internet jest bogatym źródłem informacji i podpowiedzi, oto co znalazłam i polecam, bo warto korzystać z takich pomocy, uatrakcyjniaja one zajęcia. Wiemy doskonale, że ciagłe powtarzanie tych samych ćwiczeń usprawniających aparat artykulacyjny, prędzej czy później nuży jednak dziecko, stąd też pomysł na inną formę pokazu, ale równie skuteczną.

 

Logopedyczne żabki, w formie gry karcianej prezentują rózne układy - ćwiczenia artykulacyjne - do powtarzania:

https://wordwall.net/pl/resource/1589959/%C4%87wiczenia-artykulacyjne-printoteka

 

 

POSZERZAMY ZASÓB SŁOWNICTWA


„Wymień pięć” to zabawa logopedyczna mająca na celu poszerzanie zasobu słownictwa starszych dzieci. Zadaniem dziecka jest wylosowanie karty z narysowaną rączką i wymienienie pięciu rzeczy według kategorii podanej na karcie. Kategorie: pojazdy, rośliny, kształty, kolory, narzędzia, instrumenty, uczucia, meble, budynki, sporty, gry, dni tygodnia, nazwy miesięcy, owoce, warzywa, napoje, do jedzenia na obiad, części ciała, ubrania, do nałożenia na stopy, domowe zwierzęta, zwierzęta z gospodarstwa, dzikie zwierzęta, ptaki, owady, programy telewizyjne, słowa związane z pogodą.

Karty można wykonać samemu posiłkując się informacjami zawartymi na stronie:

To zadanie ma na celu bogacenie słownika czynnego – na początku zabaw z łapkami można wymieniać rzeczy razem z dzieckiem lub po tym jak dziecko skończy mówić, dopowiedzieć kilka swoich słów.

Zabawę można kontynuować również wykonać w zeszycie: wystarczy odrysować rękę dziecka w zeszycie i wypisać wybrane kategorie. Zadaniem dziecka jest wymienienie 5 rzeczy i narysowanie kolejno linii na palcach ręki- jednocześnie proszę, by przerobioną kategorię skreślić tym samy kolorem kredki.


HOMO TABLETIS


Czy znacie takie pojęcie? A moze macie takie osobniki w domach?

Kampania „Mama, tata, tablet” prowadzona przez Fundację Dzieci Niczyje powstała z myślą o rodzicach dzieci w wieku od 0 do 6 lat.

Oto przerażajace dane:

40% dzieci 0-2 rż korzysta z tabletów lub smartfonów. W wieku 5-6 lat - 84%. 60% rodziców, udostępnia dzieciom tablet lub smartfon, żeby zająć się swoimi sprawami. (Millward Brown dla FDN, 2015). Rekomendacje Amerykańskiej Akademii Pediatrycznej (AAP) wykluczają udostępnianie urządzeń ekranowych dzieciom 0-2 rż. Badania AAP wskazują w tym kontekście m.in na zagrożenia dla rozwoju mózgu dziecka.

Rodzice coraz młodszych dzieci udostępniają im tablety i smartfony.
Żeby zwrócić ich uwagę na możliwe negatywne konsekwencje takiej sytuacji wykreowano nowy gatunek naczelnych – Homo tabletis.
Lekką formę animacji stylizowanej na film przyrodniczy połączono z przekazem do rodziców: nie bądźcie tabletowymi rodzicami - udostępniajcie dzieciom urządzenia ekranowe tylko na określonych zasadach.

Polecam do obejrzenia filmik promujacy tę akcję, jako logopeda ale i jako rodzic, na prawdę warto:

https://www.youtube.com/watch?v=YmX20QCtBvw&t=6s


Przedstwiam cd. darmowych serwisów, z których można korzystać pracujac z dzieckiem w domu :


  •  superbelfrzy.edu.pl - Polecam wartościowe ćwiczenia przydatne w terapii rerania oraz seplenienia. Dodatkowo, można wybrać ćwiczenia do zastosowania w terapii logopedycznej z działu ortografii: na przykład do głosek ciszących, głoski [ż/rz]. 

 

  •  ortografka.pl - zbiór zadań do ćwiczeń ortograficznych z możliwością logopedycznego podejścia:)

 

  •  minimini.pl – dla dzieci młodszych:) polecam szczególnie sortowanie, przeciwieństwa, na jaką literę, jakie zwierzę słyszysz, abecadło oraz zgadnij, co to…

 



Serwisy, z których warto korzystać...


Ciekawym serisem jest yummy.pl. W tym serwisie znajdziecie Państwo ćwiczenia/gry wspierające terapię logopedyczną. Program jest podzielony na 3 części oferujące zadania dla przedszkolaków, uczniów i młodzieży. Z założenia służy nauce języków obcych: angielskiego, francuskiego i niemieckiego, ale wersja polska stanowi świetne uzupełnienie terapii logopedycznej i edukacji polonistycznej. Każdy znajdzie tu coś dla swego dziecka. Osobiście polecam gry słowne:)


http://www.yummy.pl/na-skroty/pl/game/all/1


Materiały do wydruku:
 
jeśli ktoś ma możliwość wydruku to polecam grę planszową z głoską "SZ" do utrwalania poprawnej wymowy dostępną pod podanym linkiem:
 
 
 
Tutaj zaś logopedyczne "kółko i krzyżyk", czyli utrwalanie poprawnej wymowy głoski "S":
 
 
 
Zadania z obrazkami, wymowa głoski "R" w połączeniu "gr":
 
 
 
 
Książeczka obrazkowa z obrazkami do utrwalania głoski "L":
 
 
 
 
Ćwiczenia logopedyczne. Jak ćwiczyć?

 

Ćwiczenia jako forma zabawy

 

Ważne jest, by ćwiczyć codziennie. Godzinę i miejsce ćwiczeń w domu możemy jednak zmieniać. Pamiętajmy, że ćwiczyć można wszędzie: w wannie, sklepie, na placu zabaw. Wtedy dziecko bierze w nich udział chętniej i kojarzy ćwiczenia z czymś przyjemnym.

 

Regularność

 

Ważne są codzienne ćwiczenia z dzieckiem w domu. Codzienne powtarzanie oraz regularność z pewnością przyczynią się do lepszego mówienia.

 

Odpowiedni czas ćwiczeń

 

Ćwiczyć z dzieckiem powinniśmy około 15 minut dziennie - nie dłużej. Przez ten czas można naprawdę dużo zrobić, a dłuższe ćwiczenia zwyczajnie zmęczyłyby naszego malucha.

 

Nie zniechęcajmy

 

Gdy ćwiczymy z dzieckiem, sami powinniśmy dać mu dobry przykład i pokazać, jak poprawnie wykonywać ćwiczenia. Co w przypadku jeśli dziecko będzie wykonywało ćwiczenia źle? Nie poprawiajmy go, ani nie zniechęcajmy słowami: Znowu źle to powiedziałeś itp.

Reasumując, kluczem do sukcesu terapii logopedycznej jest systematyczna praca. Praca zawoalowana w zabawę i przyjemnie spędzony czas i podszyta miłymi uchu pochwałami, które oprócz sprawiania przyjemności dziecku, budują mu w głowie pozytywną samoocenę, która zaprocentuje na pewno w dorosłym życiu.


Dzisiaj kilka słów do rodziców dzieci przedszkolnych.

Wśród dzieci przedszkolnych dużą grupę stanowią dzieci  z wadą wymowy.  Zadaniem nauczyciela jest pomoc tym dzieciom. Poniżej prezentuję przykładowe ćwiczenia do zastosowania w terapii jak i profilaktyce wad wymowy u dzieci w wieku przedszkolnym.

PRZYKŁADY STOSOWANYCH ĆWICZEŃ:

Ćwiczenia słuchowe – stanowią one bardzo ważną grupę ćwiczeń logopedycznych, ponieważ często opóźnienia czy zaburzenia rozwoju mowy pojawiają się na skutek opóźnień rozwoju słuchu fonematycznego (tzw. słuchu mownego). Stymulując funkcje słuchowe przyczyniamy się do rozwoju mowy dziecka.

Przykłady dla dzieci młodszych:

1. „ Co słyszę?” – dzieci siedzą z zamkniętymi oczami i nasłuchują, rozpoznają odgłosy dochodzące z sąsiedztwa, ulicy.
2. „ Zgadnij, co wydało dźwięk?” – uderzanie pałeczką w szkło, fajans, metal, kamień, drewno itp. Toczenie różnych przedmiotów po podłodze (np. piłki, kasztana, kamienia), rozpoznawanie odgłosu przez dzieci.
3. Rozpoznawanie różnych przedmiotów w zamkniętym pudełku po wydawanym odgłosie – groch, kamyki, gwoździe, cukier, kasza itp.
4. Uderzanie o siebie klockami, łyżeczkami, garnuszkami; uderzanie łyżeczką o pustą szklankę, o szklankę z wodą, klaskanie, darcie papieru, gniecenie papieru, przelewanie wody (z wysokości, z niska), drapanie po szkle, papierze, stole.
5. Rozpoznawanie głosu, szmeru, źródła dźwięku – miejsca, kierunku, odległości, ilości dźwięków (dużo- mało), głośności (cicho – głośno).
6. Szukanie ukrytego zegarka, radia, dzwoniącego budzika.
7. Rozróżnianie i naśladowanie głosów zwierząt: kota, psa, krowy, kury, koguta, kaczki, gęsi itp.
8. Rozróżnianie odgłosów pojazdów: samochodu, pociągu, motoru, traktora itp.
9. Rozpoznawanie po dźwięku różnych urządzeń domowych, np. odkurzacz, mikser, suszarka, pralka itp.

Przykłady dla dzieci starszych:

1. Wyróżnianie wyrazów w zdaniu. (stawiamy tyle klocków, rysujemy tyle kółeczek, klaszczemy tyle razy ile słów słyszy dziecko w wypowiadanym zdaniu).
2. Wydzielanie sylab w wyrazach poprzez wystukiwanie sylab, wyklaskiwanie, badanie ile razy opadnie żuchwa (na ręce) przy wybrzmiewanie sylab.
3. Nazywanie obrazków – dziecko kończy wyraz po pierwszej sylabie wypowiedzianej przez logopedę, nauczyciela, rodzica, a potem odwrotnie – dziecko zaczyna.
4. Dzielenie na sylaby imion dzieci (na początku łatwych).
5. Wyszukiwanie imion dwu- i trzysylabowych.
6. Wyszukiwanie słów z podaną przez n-la sylabą.
7. Rozpoznawanie określonej sylaby w rozsypance sylabowej, np. ba, pa, ta, da, la, ra.
8. Wyszukiwanie imion rozpoczynających się od samogłoski, następnie od podanej spółgłoski.
9. Wydzielanie spółgłosek nagłosowych przez przedłużanie nagłosu, np. ssssamolot, szszszafa. Przy pomocy ilustracji – wyszukiwanie przedmiotów, których nazwy rozpoczynają sią na daną głoskę.
10. Wydzielanie spółgłoski wygłosowej.
11. Dzielenie na głoski łatwych a następnie coraz trudniejszych słów.
12. Ćwiczenia z paronimami: bułka – półka, domek –Tomek, koza – kosa itp.
13. Rozróżnianie mowy prawidłowej od nieprawidłowej

Ćwiczenia oddechowe:

Ćwiczenia oddechowe poprawiają wydolność oddechową, sprzyjają wydłużaniu fazy wydechowej, co powoduje poprawę jakości mowy. Ćwiczenia prowadzone są najczęściej w formie zabawowej, przy wykorzystaniu różnych środków, np. piórek, piłeczek, wody mydlanej, chrupek, wiatraczków itp. Są także wplatane w opowieści i zabawy ruchowe.

Przykłady:
1. Wdech nosem (usta zamknięte) i wydech ustami.
2. Dmuchanie na płomień świecy.
3. Dmuchanie na piłeczkę pingpongową, wyścigi piłeczek.
4. Dmuchanie na kulkę z waty, na wiatraczek.
5. Chłodzenie „gorącej zupy” – dmuchanie ciągłym strumieniem.
6. „Zdmuchiwanie mlecza” – długo, aż spadną wszystkie nasionka.
7. Chuchanie na zmarznięte ręce.
8. Naśladowanie lokomotywy – wydmuchiwanie „nadmiaru pary” – ffff, szszsz.
9. Naśladowanie balonika – wypuszczanie powietrza z jednoczesnym odgłosem „sssss”.
10. Nadmuchiwanie balonika.
11. Naśladowanie syreny – „eu-eu- eu”, „au-au-au” – na jednym wydechu.
12. Wyścigi chrupek – dmuchanie w parach.
13. Dmuchanie na piórko, aby nie spadło.
14. Liczenie na jednym wydechu.
15. Powtarzanie zdań na jednym wydechu – najpierw krótkich, potem coraz dłuższych.
16. Powtarzanie zdań szeptem.
17. Naśladowanie śmiechu różnych osób:
- staruszki: che- che- che
- kobiety – wesołe cha- cha- cha
- mężczyzny – rubaszne ho- ho- ho
- dziewczynki – piskliwe, chichotliwe chi- chi- chi.



UWAGA!

W ZWIĄZKU ZE ZMIANAMI W FORMIE NAUCZANIA WSKUTEK ZAGROŻENIA EPIDEMIOLOGICZNEGO NASTĘPUJE ZMIANA FORMUŁY KĄCIKA LOGOPEDYCZNEGO. W dalszym ciągu będę rozwijała zagadnienia powyżej, ale zachęcam rodziców uczniów uczęszczających na moje zajęcia w szkole, aby kontynuowali terapię logopedyczną w domu tak jak współpracowaliśmy dotychczas, ale oprócz tego zaglądali na stronę i kożystali z propnowanych tu ćwiczeń.

 

Drodzy rodzice pamiętajcie o zeszytach  zajęć logopedycznych, w które dotychczas służyły  utrwalaniu nabytych umiejętności i z których nadal należy korzystać, tak jak dotychczas.

 

Niezależnie od wady wymowy jaką ma dziecko, każde zajęcia rozpoczynamy od ćwiczeń usprawniających aparat artykulacyjny. Proponuję tzw rozgrzewkę, czyli codzienne ćwiczenia przed lustrem (dużym czy małym, jest to bez znaczenia, ważne aby można było zobaczyć ruchy ust i języka) 10 min:

 

ĆWICZENIA WARG:

 

  • cmoki – ściągnięcie ust w dzióbek
  • cmoki na boki
  • karpik – przy zwartych zębach i ustach złożonych w dzióbek, otwieranie i zamykanie ust jak rybka
  • szerokie uśmiechy – wykonywane przy zwartych ustach i zębach
  • przemienne uśmiechy i cmoki
  • nabieranie powietrza pod górną i dolną wargę
  • parskanie jak konik
  • kręcenie kółek dzióbkiem
  • przytrzymywanie ołówka lub kredki górną wargą

 

ĆWICZENIA JĘZYKA:

 

  • piłeczka – język wędruje w ustach, wypychając policzki
  • łopatka – wysuwamy szeroki język, opierając go o kąciki ust (nie wykonują dzieci z wymową międzyzębową)
  • koszyczek – szeroki język wysuwamy na zewnątrz, zawijając w górę jego boki (nie wykonują dzieci z wymową międzyzębową)
  • liczenie zębów – przy szeroko otwartych ustach, wąskim językiem dotykamy kolejno każdego zęba
  • wahadełko – przy otwartych ustach język wykonuje ruchy poziome, nie dotykając przy tym zębów(nie wykonują dzieci z wymową międzyzębową)
  • koniki/kląskanie – język przykleja się i odkleja od podniebienia, uderzając z charakterystycznym dźwiękiem
  • język wysuwamy daleko do nosa i na brodę(nie wykonują dzieci z wymową międzyzębową)
  • język zaznacza cztery punkty na ustach: góra, dół, kąciki ust(nie wykonują dzieci z wymową międzyzębową)
  • oblizywanie jak kot- obrysowywanie czubkiem języka konturu warg przy szeroko otwartych ustach(nie wykonują dzieci z wymową międzyzębową)


Przypominam, iż przy wadach wymowy typu międzyzębowego nie wykonujemy ćwiczeń wymagających wysuwania języka poza obręb ust, gdyż dodatkowo utrwala to istniejącą wadę.


Żeby urozmaicić ćwiczenia logopedyczne polecam korzystanie z dostępnych serwisów oraz stron przeze mnie sprawdzonych. Zanajdziecie tam Państwo gry i zabawy dla każdego dziecka, mogą wykonyywać je wszystkie dzieci przedszkolne w ramach uatrakcyjnienia dnia:)

 

Przydatne linki:


Na początek porady, nie tylko logopedyczne:

https://www.superkid.pl/artykuly-dla-rodzicow

 

Tutaj ćwiczenia logopedyczne, ale w innej formie:

https://www.youtube.com/watch?v=CA5fc6e-eZw

 

Pomoce, karty pracy do pobrania dla przedszkolaka iale i starszaka:

https://logopedarybka.pl/pomoce/darmowe/

 

Kącik logopedyczny, czyli a..b..c.. poprawnej wymowy powstał dla rodziców i nauczycieli oraz wszystkich zainteresowanych tematem. Ma pełnić funkcje profilaktyczno- doradcze, a także wspomagać terapię logopedyczną poprzez zamieszczane propozycje ćwiczeń.

Drodzy rodzice, to Wy jesteście tymi, którzy pierwsi zwracają się do dziecka i to Wy poprzez obserwację możecie pierwsi postawić diagnozę. Często w swojej pracy spotykam się z bagatelizowaniem problemu jakim jest nieprawidłowa wymowa, dotyczy to zwłaszcza małych dzieci . Owszem istnieją wady, które logopedia  nazywa rozwojowymi lub fizjologicznymi i tymi nie należy się martwić, ale o tym z jakim rodzajem mamy doczynienia często rodzice nie wiedzą. Tu wkraczam – Ja, aby wyjaśniać  i temu służyć będzie także Kącik…

 Na początek postawmy sobie pytanie: Czym jest mowa?

MOWA  pełni ważna funkcję w procesie myślenia i komunikowania się.

Znajomość prawidłowego rozwoju mowy jest konieczna, aby można było we właściwy sposób kierować tym rozwojem, a także dostrzec pojawiające się zaburzenia.  Jeśli rodzice przegapią te sygnały, to w następnej kolejności odpowiedzialność ponoszą nauczyciele wychowania przedszkolnego, którzy mają obowiązek informować i kierować  do właściwych specjalistów.  W przypadku niedosłuchu, opóźnienia rozwoju mowy, wad zgryzu i wzroku, wczesna interwencja gwarantuje sukces podjętej terapii.

Niezwykle ważne jest zadawanie pytań , dziś  odpowiadam na pytanie zasadnicze: Co powinno Nas niepokoić?

  1. Brak mowy.
  2. Obniżona ostrość słuchu.
  3. Jąkanie (utrzymujące się ponad trzy miesiące).
  4. Wymowa międzyzębowa.
  5. Nieprawidłowy zgryz.
  6. Nieprawidłowa budowa języka (krótkie wędzidełko, bardzo mała ruchliwość języka).
  7.  Częste choroby górnych dróg oddechowych (oddychanie przez usta, mówienie przez nos).
  8.  Bełkotliwa i niezrozumiała mowa.
  9.  Mowa bezdźwięczna.

W kolejnych artykułach rozwinę powyższe punkty, postaram się rozwiać wszelkie wątpliwości dotyczące rozpoznawania wad wymowy wśród dzieci.

Zainteresowanych zapraszam na konsultacje w szkole.

 

 

 

BRAK MOWY i OBNIŻONA SPRAWNOŚĆ SŁUCHU

Czy Twoje dziecko na pewno dobrze słyszy?

Niemowlęta uczą się mówić podczas pierwszego roku życia słuchajac wymawianych do nich słów. Jeśli dziecko ma problemy ze słyszeniem, czyli ma utratę słuchu to:

  • nie moze wykształcić normalnej mowy,
  • nie moze wykształcić sprawności językowe

Dlatego ważne jest wczesne stwierdzenie wady słuchu, najlepiej w ciągu pierwszych 2 lat życia dziecka, ponieważ wtedy nauka słyszenia i mówienia jest procesem naturalnym. Rodzice, zwracajcie uwagę na częste zapalenia ucha, gdyż są one jedną z przyczyn niedosłuchu.

Istnieja powody do niepokoju jeżeli dziecko w wieku od 0 do 1 r. ż.:

  • nie podrywa się i nie skacze na dźwięk, np. dzwonek do drzwi lub telefonu;
  • jest bardzo spokojne, nawet gdy w poblizu ktoś hałasuje;
  • nie przestaje ssać, poruszać się, płakać, gdy słyszy nowy dźwięk;
  • nie spoglada na osobę mówiacą do niego.


1 - 2 lat:

  • nie reaguje na swoje imię;
  • nie przestaje działać na hasło "nie wolno";
  • nie rozumie prostych poleceń, nie wskazuje przedmiotów, których nazwy podaje;
  • nie wypowiada dwuwyrazowych zdań.
 
2 - 5 lat:
  • nie sposób zrozumieć wypowiadanych przez niego słów;
  • nie powtarza słyszanych zdań;
  • nie odpowiada na proste pytania;
  • czyni wrażenie, że jest nieobecne;
  • nie bawi się z innymi dziećmi;
  • jest rozkojarzone;
  • nie umie powiedzieć co mu dolega;
  • nie jest w stanie podtrzymać prostej rozmowy;
  • nie rozmawia z innymi dziećmi.
 
JĄKANIE
 
To zaburzenie mowy charakteryzujace się częstymi powtórzeniami lub przedłuzeniami dźwięków, sylab lub słów albo częstymi zawachaniami lub pauzami zakłócajacymi rytmiczny przepływ mowy. Jąkanie klasyfikuje się jako zaburzenie mowy  tylko wtedy, gdy jego nasilenie jest na tyle duże, że zakłóca płynność mowy w znacznym stopniu uniemozliwiajacą komunikację werbalną.
Jąkanie jest problemem tak złożonym, że pomimo rozwoju nauki, medycyny, nie ma jednoznacznego "lekarstwa" na to zaburzenie.
 Jedynym miejscem, gdzie prowadzone są skuteczne kursy uwalniające od jąkania, które można polecić jest Mikołów i KURS NOWEJ MOWY dla wszystkich borykajacych się z problemem. Zainteresowanych tematem odsyłam do strony internetowej: www.nowamowa.com
 
NIEPRAWIDŁOWY ZGRYZ
 
 
Jak ocenić czy zgryz twojego dziecka jest prawidłowy?
 
Każdy rodzic może dokonać wstępnej oceny sam, wystarczy znajomość podstawowych pojęć takich jak:
 
Nieprawidłowość uzębienia- poszczególne grupy zębów nie znajdują się w prawidłowym łukowatym położeniu w szczęce.
Nieprawidłowość zgryzu - górna i dolna szczęka są przesunięte względem siebie. Te nieprawidłowości najczęściej powstają w dzieciństwie poprzez:
  • ssanie plców,
  • przygryzanie wargi i języka,
  • długi okres używania smoczka i butelki,
  • czasem wczesna utrata zębów mlecznych,
  • czynniki dziedziczne warunkujace uzębienie.
Kiedy należy zgłosić się do ortodonty:
 
Bezwarunkowo należy zgłosić się do fachowca, gdy mamy doczynienia z trzema typami zgryzu:
1. Tyłozgryz - cofnięcie dolnej szczęki w stosunku do górnej
2. Przodozgryz - wysunięcie do przodu żuchwy
3. Otwarty zgryz - zęby z dolnej szczęki nie schodzą się z zębami z górnej szczęki, widać wtedy szparę
 

 WYMOWA MIĘDZYZĘBOWA


Zwana także seplenieniem międzyzębowym, uznawana jest za zmianę patologiczną i podlega terapii niezależnie od wieku, im wcześniej zauważymy ten specyficzny sposób wymowy tym lepiej dla naszego dziecka, gdyż należy natychmiast podjać terapię logopedyczną, aby zapobiec utrwalaniu nieprawidłowego nawykuartykulacyjnego.

Na czym polega specyfika wymowy międzyzębowej? Samo pytanie narzuca już odpowiedź, otóż realizując głównie głoski dentalizowane (s z c dz; sz ż cz dż; ś ź ć dź), ale też przedniojęzykowo-zębowe (t d n l) dziecko wkłada język między zęby. Przyczyną często bywa zbyt długie ssanie smoczka lub picie z butelki, lecz także nieprawidłowy zgryz.

 

 

 


mgr Elżbieta Kołomyjska

Logopeda szkolny